huda nın lutfu cürmümüzden fazla sen gizli sırrı ne bilirsin? sus!

حافظ » غزلیات

هاتفی از گوشه میخانه دوش

گفت ببخشند گنه می بنوش

لطف الهی بکند کار خویش

مژده رحمت برساند سروش

این خرد خام به میخانه بر

تا می لعل آوردش خون به جوش

گر چه وصالش نه به کوشش دهند

هر قدر ای دل که توانی بکوش

لطف خدا بیشتر از جرم ماست

نکته سربسته چه دانی خموش

گوش من و حلقه گیسوی یار

روی من و خاک در می فروش

رندی حافظ نه گناهیست صعب

با کرم پادشه عیب پوش

داور دین شاه شجاع آن که کرد

روح قدس حلقه امرش به گوش

ای ملک العرش مرادش بده

و از خطر چشم بدش دار گوش

Dün gece meyhane bucağından bir hatif seslendi, dedi ki:

Günahı bağışlarlar, şarap içmeye bak;

huda ‟nın lûtfu, işini işler durur.

 Melek de rahmet müjdesini getirdi zaten.

huda' nın lutfu , cürmümüzden  fazla.

 Sen gizli sırrı  ne bilirsin? Sus!

Bu ham aklı meyhaneye götür de

 lâl renkli şarap biraz kanını kaynatsın, coştursun!

Sevgilinin vuslatını çalışmayla vermezler; doğru... doğru ama gönül, sen yine elinden geldiği kadar çalış, çabala!

Kulağımda sevgilinin saçlarının halkası,

 yüzüm de meyhanecinin kapısındaki toprakta..

. işte hep bu böyle!

Hâfız'ın rintliği, ayıplan örten padişahın keremine nispetle o kadar güç, o kadar büyük ve o kadar affedilmez bir suç değil.

Din padişahı Şah Şüca‟ öyle bir padişah ki Ruh'ul-kudüs bile emrini kulağına halka etmiştir.

hafızı şirazi gazeliyat  284